Drie jaar geleden heeft de provincie in een lokaal huis-aan-huisblad kenbaar heeft gemaakt dat er op 10 februari 2015 in Markelo een informatie-avond over de plannen op de Sallandse Heuvelrug zou komen en dat er van 9 februari tot en met 23 maart 2015 zienswijzen konden worden ingediend. Die plannen zouden gaan leiden tot zeer ingrijpende maatregelen, nl. het omvormen van tientallen hectaren bos naar heide. Zo’n onderwerp is té belangrijk om via het ‘lokale sufferdje‘ te communiceren. Het bericht is de meeste bewoners van de Helhuizen ontgaan. Er waren slechts één of twee mensen uit ons buurtschap aanwezig. Strict genomen, heeft de provincie aan de regeltjes voldaan. Tegelijkertijd schrijft de provincie in haar Natura2000-Beheerplan (042) op pagina 22: “Uitgangspunt is steeds het realiseren van ecologische doelen met respect voor en in een zorgvuldige balans met wat particulieren en ondernemers willen. Het opstellen van het beheerplan vindt daarom plaats in overleg met alle direct betrokkenen zoals eigenaren, beheerders, gebruikers, waterschappen, gemeenten, natuurorganisaties en omwonenden. Samen geven ze in dit beheerplan invulling aan de balans tussen beleven, gebruiken en beschermen van de Sallandse Heuvelrug”.

Informatie-avond
Op 6 april 2017 werden de buurtbewoners tijdens een beter aangekondigde informatie-avond in Nieuw-Heeten min of meer overvallen door voldongen feiten. Zowel de provincie, Staatsbosbeheer als Natuurmonumenten waren aanwezig om de plannen toe te lichten. Pas toen drong de ernst en de omvang van de maatregelen tot de omwonenden door. Die avond bleek al dat er enorm veel weerstand tegen de plannen bestaat. Alle argumenten van bewoners werden echter van tafel geveegd onder het mom van “er liggen opdrachten vanuit Europa” en “alles is al besloten”.

Inrichtingsplan
In het Inrichtingsplan Bosomvorming Helhuizen (hoofdstuk 6) schrijft de firma Tauw in opdracht van de provincie: “Het grootste risico bij de uitvoering van deze maatregel is het ontbreken van maatschappelijk draagvlak. (…) Het omvormen van bos resulteerde in veel maatschappelijke weerstand”. Daarom is men gekomen tot een drietal communicatie-activiteiten. Echter, door de bewoners bewust niet te betrekken bij de planvorming, heeft het ministerie (en later de provincie Overijssel) zelf de maatschappelijke weerstand gecreëerd. Door op het laatste moment informatiebijeenkomsten te organiseren, een informatiepaneel te plaatsen en persberichten voorafgaand aan de werkzaamheden te laten uit gaan, doet de provincie het begrip ‘participatieproces’ (§ 6.2) ernstig tekort.

Verhouding tussen provincie en bewoners
Op verzoek van de bewoners zijn er wel een paar bijeenkomsten geweest met Natuurmonumenten en Staatsbosbeheer. Eind van het liedje is telkens dat de maatregelen zoals die er liggen gewoon worden uitgevoerd, maar dat de bewoners mee mogen denken over kleine accentjes in het landschap. Staatsbosbeheer presteerde het zelfs om een bol wol mee te nemen, waarmee de bewoners draadjes om enkele bomen bij de onderduikershut mochten knopen, die ze graag behouden zouden zien. Had de provincie het serieus gemeend met het participatieproces en had de provincie oor gehad voor inhoudelijke argumenten op het gebied van stikstofdepositie, CO2 en instandhouding van bepaalde dieren, dan zou een andere aanpak op zijn plaats zijn geweest. En over die inhoudelijke argumenten volgende keren méér.